عکاسی نیمه اول قرن بیستم

ترم دوم دوره «تاریخ تحلیلی عکاسی» شامل 15 جلسه است: 1- عکاسی مستقیم یک 2- عکاسی مستقیم دو 3- کوبیسم و فوتوریسم 4- دادائیسم و فتومونتاژ 5- عکاسی کنستراکتیویستی 6- عکاسی باهاوس 7- عکاسی سوررئالیستی 8- عینیت نوین 9- گروه اف 64 10- پروژه FSA یک 11- پروژه FSA دو 12- پیشگامان عکاسی مد 13- عکاسی خیابانی اولیه یک 14- عکاسی خیابانی اولیه دو 15- فتوژورنالیسم مدرن

این دوره به بررسی تحولات عکاسی از آغاز قرن بیستم تا پایان جنگ جهانی دوم اختصاص دارد؛ دوره‌ای که عکاسی از یک سو به سمت رهایی از الگوهای تصویری پیکتوریالیستی و شکل‌گیری رویکردهای جدیدی مانند عکاسی مستقیم حرکت می‌کند و از سوی دیگر، به یکی از مهم‌ترین ابزارهای ثبت، بازنمایی و شکل‌دهی به تجربه جهان مدرن تبدیل می‌شود. در این ترم، تاریخ عکاسی صرفاً بر اساس توالی سبک‌ها و نام هنرمندان دنبال نخواهد شد، بلکه تحولات زیبایی‌شناختی، تکنولوژیک، اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای در ارتباط با یکدیگر بررسی می‌شوند.

در بخش نخست، شکل‌گیری عکاسی مستقیم و تلاش برای تعریف هویتی مستقل برای عکاسی مورد توجه قرار می‌گیرد. آثار و اندیشه‌های عکاسانی چون آلفرد استیگلیتز، پل استرند، ادوارد وستون و دیگر چهره‌های مهم این جریان بررسی می‌شوند و مفاهیمی مانند وضوح، جزئیات، فرم، واقع‌گرایی و استقلال رسانه‌ای عکاسی مورد بحث قرار می‌گیرند. در ادامه، تحول عکاسی مدرن در آمریکا و اروپا و شکل‌گیری گروه‌هایی مانند F/64 در بستر این مناقشات زیبایی‌شناختی بررسی خواهد شد.

بخش مهمی از ترم به رابطه عکاسی با جنبش‌های هنری آوانگارد اختصاص دارد. کوبیسم، فوتوریسم، دادائیسم، کنستراکتیویسم روسی، باوهاوس و سوررئالیسم، هر یک به شیوه‌ای متفاوت امکانات تصویری عکاسی را گسترش دادند و مفاهیمی مانند کلاژ، فوتومونتاژ، برش، حرکت، زاویه دید، تصادف و ناخودآگاه را وارد زبان عکاسانه کردند. بررسی این جریان‌ها نشان می‌دهد که عکاسی چگونه از یک ابزار بازنمایی صرف به رسانه‌ای برای تجربه و ساختن واقعیت تبدیل شد.

در کنار تحولات هنری، زمینه‌های اجتماعی و سیاسی عکاسی نیز محور مهمی از دوره خواهد بود. جنگ جهانی اول، بحران اقتصادی، رکود بزرگ، رشد شهرنشینی، گسترش مطبوعات تصویری، ظهور مجلات مصور و توسعه فناوری‌های چاپ و دوربین‌های قابل حمل، شرایط تازه‌ای برای تولید و گردش تصویر ایجاد کردند. در این زمینه، پروژه‌های مستند اجتماعی، از جمله پروژه‌های عکاسی اداره اسکان مجدد و اداره امنیت کشاورزی آمریکا، در ارتباط با سیاست، فقر، طبقه اجتماعی و نقش دولت در تولید تصویر بررسی خواهند شد.

در بخش پایانی، به شکل‌گیری فتوژورنالیسم مدرن و نقش عکاسی در بازنمایی جنگ جهانی دوم پرداخته می‌شود. ظهور عکاس به‌عنوان شاهد، تغییر رابطه میان تصویر و خبر، نقش مجلات و رسانه‌های جمعی و مسئله تأثیرگذاری و اقناع تصویری، از جمله مباحث اصلی این بخش هستند. در این چارچوب، پرسش‌هایی درباره رابطه عکاسی و حقیقت، عینیت، انتخاب، روایت و ایدئولوژی نیز مطرح خواهد شد.

هدف این ترم، بررسی دوره‌ای است که در آن عکاسی بیش از پیش به زبان تصویری جهان مدرن تبدیل شد؛ زبانی که هم‌زمان می‌توانست ابزار هنر، مستندسازی، روزنامه‌نگاری، تبلیغات و سیاست باشد. بنابراین، عکاسی مستقیم، آوانگاردها و فتوژورنالیسم در این دوره نه جریان‌هایی جدا از یکدیگر، بلکه بخش‌هایی از فرایند بزرگ‌تر دگرگونی جایگاه عکاسی در فرهنگ بصری و جامعه مدرن بررسی خواهند شد.